Speel ik weer de aandachtshoer om veel reacties te krijgen door stukjes te schrijven waar iedereen een mening over heeft en de discussie al snel verhit raakt?
Of zijn dit echt dingen waar ik over nadenk en die ik wil delen.
En waarvan ik graag hoor of er fouten in mijn denkpatroon zitten of dingen die ik mis. Met andere woorden, kan ik mijn mening en kijk op iets controversieel breder maken en beter beargumenteerd? Of ben jij degene die van mening veranderd?
(grammatica fouten in deze omschrijving graag melden)

Hoe Hold Security loog

Door Kain_niaK op woensdag 13 augustus 2014 00:54 - Reacties (3)
Categorie: Controversieel, Views: 4.552

Was ik de enige die zijn muis los liet voor een facepalm na het lezen van dit frontpage nieuwsbericht?

Die facepalm was niet om de belachelijke inhoud, maar omdat Tweakers.net zo vaak voor dit soort bullshit valt en het een podium geeft. 5 minuten google. 5 fricking minuten op google voordat je beslist of je dit wat langer gaan onderzoeken of plaatst omdat er genoeg bronnen lijken te zijn die betrouwbaar zijn. Kortom, sommige nieuwsposters op Tweakers.net hebben dringend een bullshit-detector nodig want het begint mij nu serieus te irriteren. Gelukkig zijn de reacties op T.net goud waard.

Enfin, ik post dit gewoon om mijn gelijk te halen. (had ik volgens mij al)

Ik heb onderstaande link van http://www.reddit.com/r/netsec (aanrader, en zie ook /r/sysadmin)

Source: http://www.youarenotpayin...billion-stolen-passwords/

edit: Ik heb de tekst weg gehaald want ik ben te lui om alle URL's klikbaar te maken. Je klikt maar op de link van de source als je interesse hebt.

Mijn vroegste jaren

Door Kain_niaK op dinsdag 5 augustus 2014 20:19 - Reacties (0)
Categorie: Controversieel, Views: 1.372

Ik ben geboren uit gemiddelde moslimouders in een gemiddeld islamitisch land om een leven te gaan leiden en dingen te doen die niet uitzonderlijk waren voor een willekeurige in de islam verdwaalde halve blinde, om me heen meppend, schoppend, duwend en biggend net als de andere moslims. Ik viel op mijn knieën om gebeden te zeggen waarin woorden voorkwamen die ik begreep en nam deel aan activiteiten zoals met de geit, die ik langzaam de keel afsneed terwijl mijn ouders haar op de vloer drukten tegen het spartelen. Mijn zuster, thuis de enige jonger dan ik, was nog te klein om mee te helpen en ik met al mijn oudere broers kende het gevoel bazen boven me te hebben. Zij vroeg aan mij of ze naar buiten mocht, ik vroeg het aan de volgende enzovoort helemaal tot aan mijn oudste broer van vijfentwintig,die het mijn vader vroeg.

Toen ik een jaar of twaalf was, kocht mijn vader, een echte He-Man, het luchtdrukpistool voor me waarom ik al zo lang vroeg. Ik ging ermee oefenen en na een ritje door de omliggende dorpen, waar de kinderen met me meeliepen, kwam ik thuis met een hele tros mussen, kraaien, eekhoorns en hagedissen aan een touw achter mijn fiets aan. Mijn pistool was beter dan dat van mijn vriendjes, maar toch niet krachtig genoeg om wilde katten en honden te doden.Wel kon je zo'n kat een hoge luchtsprong laten maken of de hond hard laten janken, tot vermaak van de buurt die lachend stond toe te kijken. Daarna kreeg ik van mijn vader een compliment voor mijn trefzekerheid, maar van mijn moeder een poedelprijs: een paar draaien om mijn oren omdat ik mijn kleren vuil had gemaakt. Ze had niet zo moeilijk hoeven doen, want we hadden een wasvrouw en die kreeg niet eens iedere dag met de stok als ze niet goed waste.


Op school braken ze menig rietje op mijn knokkels, en thuis misschien nog meer, tot mijn vader er op een dag achter kwam dat ik had geprobeerd te roken en hij me zo erg wilde straffen dat hij iemand anders inhuurde voor het extra pak slaag. Maar waar klaag ik over? Mijn buurjongen hoorde mij niet vier huizen ver schreeuwen zoals ik hem, toen hij slaag kreeg voor het stelen van vlees uit de pan. En ook had ik het minder zwaar dan die christenman die in zichzelf Engels liep te spreken, wat de kinderen zo amusant vonden dat ze hem met stenen gooiden waar hij maar ging. Hij bloedde altijd, niet ik. Maar aan de andere kant was hij maar een van de vele uitzonderingen zoals kreupelen, mongolen en blinden, die het allemaal moesten ontgelden. De gemeente, die tot taak had de zwerfhonden op te pakken, had geen stenen nodig. Toegerust met zware ijzeren klemmen die eruit zagen als ijstangen omsingelden de hondenvangers zo'n hond. Eén besloop hem van achteren en sloeg dan met een snelle beweging de klem in zijn heupen. Het gillen van de hond was amusant, maar niet verwonderlijk, want die hond vroeg zich af wat hij toch had misdaan om zo'n lot te verdienen. Dan werd hij over straat gesleurd, met een rood spoor achter zich aan, en op een vrachtauto gegooid waar al een stapel collega's van hem lag, en voort ging het, naar waar ze een eind zouden maken aan zijn hondenleven. Honden die bezig waren met de geslachtsgemeenschap en dus aan elkaar vast zaten, kwamen zelden aan deze gezellige rit toe: zij werden aan de mannen, vrouwen en kinderen van de buurt overgelaten, die het schouwspel zo stuitend vonden dat ze de honden gewoon met stokken de hersens insloegen. Hoeveel meelij kan een jankende hond verwachten van een volk dat het net zo druk met janken heeft? Een keer op een zondagmiddag, als ik me goed herinner, zat ik op een stoel naast mijn zusje en mijn moeder, omringd door driehonderd andere zittende mensen, die allemaal huilden. Een kind, zijn moeders enige, was omgekomen bij een auto-ongeluk, ten aanschouwen van nog meer huilende mensen in nog dertig andere bioscopen in de stad. Intussen stond de intercity-trein op het punt te vertrekken en aan tranen geen gebrek: het hele station huilde. Niet onvoorstelbaar, er gingen beminden vertrekken, soms voor wel drie maanden. Zeker, er reden treinen, net zoals er wegen en auto's waren, en ik was ongeveer tien jaar toen ik leerde fietsen, vaart kreeg op een helling, de macht over het stuur verloor en tegen een voetganger opreed, zodat we allebei kwamen te vallen. Het moet de aanblik van mijn bloed zijn geweest die hem al na een paar klappen deed ophouden, en dan was dit nog maar een peulenschil vergeleken bij de aanrijdingen, waarbij minder botten werden gebroken dan bij de ruzies tussen de chauffeurs. Het enige soort ongelukken met ernstige gevolgen waren frontale botsingen tussen bussen op de smalle, stoffige wegen, waar geen van beide chauffeurs zich wilde laten kennen door als eerste uit te wijken. Met een van de bussen die hun bestemming bereikten, kwam eens een neef logeren voor de duur van de vakantie. Hij bezat occulte krachten, zei hij, en soms raakte zijn lichaam bezeten en ging hij uit zijn bol en begon te spartelen.

Al na een paar dagen was het zover en zagen we hem op spijkers kauwen en bloeden. Een weekje later werd onze zuster bedreigd door dezelfde geest, die liever háár ziel wilde bezitten, zei hij, en hij vroeg ons te bidden en alle deuren te bewaken terwijl hij haar bewaakte. Die nacht probeerde hij haar in bed te krijgen, en dat was het eind van zijn vakantie. Mijn vakantie eindigde ook eens abrupt, en haast voorgoed. Toen ik op een dag met schoenen aan door een steegje liep zonder te merken dat het een moskee was, greep een grote hand me bij mijn kraag en voor ik het wist stonden er dertig mannen om me heen die me stijf vasthielden onder een boom, tot een van hen zou terug komen met een touw dat als strop kon dienen. Ik bofte dat er toevallig een rijke vriend van me voorbijkwam, die ze waarschuwde me te laten gaan, anders zou hij de politie sturen om hun huis in de as te leggen. En zo ging er weer een dag voorbij.


Uit De Ondergang van Nederland door Mohammed Rasoel. Pagina 4 en 5.

Zie ook Kain_niaK en de output van zijn kop: Ik MOET over dit boek bloggen!

Ik MOET over dit boek bloggen!

Door Kain_niaK op maandag 4 augustus 2014 18:55 - Reacties (10)
Categorie: Controversieel, Views: 3.562

De Ondergang van Nederland

Land der naiëve Dwazen
Door Mohammed Rasoel (Dat is een schuilnaam, "Rasoel" kun je vertalen als "Profeet")


Dit boek komt uit 1990 en is te vinden op het internet. Iemand op Geenstijl gooide de link naar de pdf in de comments en ik zit het boek nu te lezen. En toen dacht ik. Ik moet heel dit boek op mijn blog gooien. Gewoon rete irritant, elke paar dagen een stukje met zo een aantrekkelijke en licht beledigende titel er boven.


Nou laten we dan maar beginnen.


VOORWOORD
Toen de politieke en de sociale toestand zich tegen hem begonnen te
keren, is de als moslim geboren en getogen auteur zijn islamitische land
ontvlucht, waarna hij een aantal jaren reisde alvorens in Europa een
toevluchtsoord te vinden. Omdat hij twee levens heeft geleid, waarvan het
tweede in Nederland, bekijkt hij de Nederlanders en hun aandoenlijke
optreden, hun misplaatst optimisme en hun gedesoriënteerde drang tot
verantwoording van een kant waar zij zelf een dode hoek in hun blikveld
hebben.
De auteur toont aan dat de Nederlanders, als ze in hun beleid tegenover
de moslims, en misschien ook tegenover zichzelf, geen drastisch andere
koers gaan varen, onvermijdelijk hun eigen cultuur te gronde zullen
richten, die dan zal worden verdrongen door de cultuur van de islam. En
in het ergste geval zullen zij moeten constateren dat ze hun toch al
verstikkend kleine landje letterlijk hebben weggegeven. De auteur belicht
zijn onderwerp vanuit diverse invalshoeken en toont met behulp van vele
voorbeelden aan dat wat een vergezochte speculatie lijkt in feite al nabije
toekomst is.
Wie de verwijzingen naar de evolutie van de mens en het betoog over de
diverse vormen van discriminatie en de naïviteit van de Nederlander leest,
evenals de gedetailleerde uitleg omtrent de mentaliteit van de moslim,
geïllustreerd met citaten uit de koran -"Doch indien zij u bestrijden, doodt
hen dan."- zal niet alleen de eigen positie in de samenleving tegenover de
moslims opnieuw bezien, maar zal ook een nieuwe blik op het beeld van
zichzelf in de spiegel werpen, ditmaal door de ogen van iemand die
wellicht, omdat hij in feite tegen zichzelf schrijft, werkelijk objectief mag
heten. Overigens heeft de auteur zijn werkelijke identiteit en verblijfplaats
geheim weten te houden, aangezien hij niet dezelfde fout wil maken als,
naar zijn mening, de schrijver Salman Rushdie heeft gemaakt.

INLEIDING
Mijn kennis van het menselijk gedrag en het verschil tussen diverse
volkeren is niet alleen te danken aan twintig jaar belangstelling en
evenveel bereisde landen, maar ook aan een aap die ik vroeger had. Een
metgezel die me leerde dat er voor sommige dingen geen ingewikkelde
verklaring bestaat. Een makker die, voor een spiegel neergezet, eerst blij
was een andere aap te zien en dan achter de spiegel keek om te zien waar
hij was, niet in staat zich te realiseren hoe leeg spiegels eigenlijk zijn.
Hoewel ik, wat betreft het genoemde inzicht en het schrijven van dit boek,
het vermoedelijke voordeel heb dat ik geen Nederlander ben, schrijf ik
gesterkt door de wetenschap dat het boek alleen maar verwoordt wat


- DE ONDERGANG VAN NEDERLAND -
menig onderdrukte en monddood gemaakte Nederlander denkt. Al moet ik
daaraan toevoegen dat ik, als volstrekt onafhankelijke, geen enkele
binding heb met welke Nederlandse, islamitische of wat voor andere
organisatie ook.
In dit boek zal ik de indruk wekken dat ik voortdurend generaliseer en
misschien ook dat ik al te overtuigd ben van mijn eigen gelijk. De
strekking van het boek is dermate veelomvattend dat ik, om een
monotonie van "behalve's" en "volgens-mij's" te vermijden, allerlei
categorieën mensen heb aangeduid met het algemene "ze", zonder echter
elk van die mensen afzonderlijk te bedoelen, en openhartige meningen
heb geventileerd, echter zonder aanspraken op een absoluut gelijk. Het
lijkt wellicht vreemd dat ik me tegen mijn eigen soort richt; Maar zo
vreemd is dat niet. Immers, als de regering dwars door Woensdrecht een
snelle treinverbinding wil aanleggen, dan valt te verwachten dat zo'n dorp
protesteert, maar werkelijk objectief zou het pas zijn als de
bouwonderneming protest zou aantekenen.


Tot daar. Lezen dit. ALLEMAAL. IEDEREEN. UITROEPTEKENS.

Komt dit zien! Een vluchteling uit (waarschijnlijk Pakistan) die al redelijk intelligent was VOOR hij naar Nederland kwam. Zoals de meeste. Echter hij kwam van een plaats waar zulke hersenen levensgevaarlijk zijn voor je eigen gezondheid. Hij kwam om ons te waarschuwen.

Zijn naam is Mohammed en hij is een profeet. Gestuurd door de rede naar een land vol rede-liefhebbers die de weg kwijt zijn geraakt, en nu in een hoog tempo redeloos aan het worden zijn. Hij was vast beste maatjes met Erasmus geweest. Mo, vanavond drink ik op jou maar wel met mate. Kain_niaK heft zijn glas. Is het halfvol of halfleeg? Alleen het glas weet het maar heeft wel iets beters te doen. Het blijft immers een glas

Wat principes van AH vertaald

Door Kain_niaK op vrijdag 1 augustus 2014 22:15 - Reacties (4)
Categorie: Controversieel, Views: 1.285

Nee, niet de Albert Hein. Die andere AH.

Op een topic op Geenstijl vroeg iemand mij of wat uitspraken van Nazi's en uitspraken uit Mein Kampf te vertalen. Ik plaats ze hier ook eventjes want niet iedereen spreekt even goed Duits of Engels en zelf vind ik die Nederlandse vertaling ook niet een twee drie.
Een conversatie tussen Hermann Goering en Gustaaf Gilbert die gepubliceerd is in Gilbert's Nuremberg Dagboek:

We begonnen te praten over het onderwerp oorlog en ik zei dat, in tegenstelling tot zijn opvatting, Ik niet dacht dat de gewone man erg dankbaar is voor leiders die hun oorlog en vernietiging brengen.
"Natuurlijk, de gewone man wil geen oorlog!" Goering haalde zijn schouders op. "Waarom zou een arme vakkenvuller zijn leven willen riskeren in een oorlog wanneer het beste wat hij er voor terug kan krijgen is om terug vakken te kunnen vullen met beide armen?"
"Uiteraard wil de gewone man geen oorlog. Niet in Rusland, noch in Engeland, noch in Amerika, en ook niet in Duitsland of Nederland. Iedereen begrijpt dat!. Maar het zijn de leiders van de landen die de ingeslagen weg bepalen en het is altijd eenvoudig om de burgers mee te slepen. Of het nu een democratie of een fascistisch dictatorschap of een dictatorschap met een parlement of eentje dat communistisch is."
Gustaaf Gilbert : "Er is wel één verschil," merkte ik op. "In een democratie hebben de burgers wel zeggenschap omdat zei hun leiders kiezen en in Amerika kan alleen het Congress de oorlog verklaren"
*Noot van Kain_niaK: Na 1944 heeft Amerika nooit meer de oorlog verklaard maar je kunt niet echt zeggen dat ze nooit meer zijn gaan vechten.
Goering: " Oh, dat kan wel zo zijn, maar stem of geen stem. De gewone man kan altijd gebonden worden aan de wil van de leiders. Dat is heel makkelijk. Het enige wat je zo moet vertellen is dat ze worden aangevallen en vervolgens veroordeel je de vredelievende mensen voor hun gebrek aan liefde voor het vaderland en het in gevaar brengen van de natie. Dat principe werkt in elk land."
Hier is nummer twee. Ik heb hem hier er daar wat aangepast en een beetje relevant gemaakt. Vergeef mij. (uit "Mijn Strijd" van Adolf ook wel te vertalen als "Jihad")
Dit was allemaal geïnspireerd door een eenvoudig principe- dat op zichzelf erg waar is- dat er in de grote leugen altijd een sterke kracht achter de geloofwaardigheid zit; omdat de grote massa van een natie makkelijke corrupt raakt in het diepere niveau van hun emotionele natuur dan het bewuste en vrijwillige niveau. En dus op het eenvoudig niveau van het instinkt vallen ze veel gemakkelijker voor de grote leugens dan de kleine leugentjes, omdat ze zelf heel vaak kleine leugentjes vertellen, maar zich zouden schamen voor kolossale onwaarheden. En ze kunnen niet geloven dat andere mensen zo gigantisch brutaal de waarheid kunnen verdraaien. Zelfs als er feiten recht op hun neus gedrukt worden zullen ze twijfelen en hun neus ophalen met een simpel: aluhoedje gek. En ze zullen blijven geloven dat er een andere verklaring is. Omdat het zo gigantisch en respectloos omkeren van de waarheid altijd golven blijft bewegen in de toekomst, zelfs als het als een paal boven water staat en overduidelijk is voor elke lezer op Geenstijl, een feit dat al de professionele leugenaars in de wereld maar al te goed kennen. Zeker zij die er een hobby van hebben gemaakt om samen te spannen in het de schone kunst van het liegen. Eventueel gesponsord door subsidie van groenlinks en/of de pvda.
En de laatste:
Deze hoort er ook bij. (uit "Mijn Strijd" van Adolf ook wel te vertalen als "Jihad")
Maar zelfs de beste public relations-techniek zal nooit succes hebben tenzij de essentie van wat je wilt oeverloos herhaalt wordt. Het moet zich beperken tot een paar punten en dan moet het herhaalt worden. Steeds maar weer! Hier, als zo vaak in deze wereld, is doorzettingsvermogen het eerste en belangrijkste vereiste voor succes.
*Kain_niak terug : T'is als die popliedjes met rete vervelende melodietjes. Hoor je het vaak genoeg dan ga je het verdorie zelf nog lopen fluiten.
Ik wil voor de gein wel eens weten welke wereldleiders allemaal Mein Kamp in boekenkast hebben staan. Echt een aanrader voor iedereen die wil gaan voor wereldheerschappij.


Altijd nuttig om ergens op internet of God help ons facebook neer te plempen. Denkt iedereen: "Oh, kijk eens naar die inzet"

De geschiedenis leert ons dat er na vrede weer oorlog komt. Helaas weet ik niet de formule om te berekenen hoe lang die vrede duurt in onze koude kikkerlandje. Maar volgens de Bijbel ongeveer 70 jaar.

Hermann Goering

Door Kain_niaK op woensdag 30 juli 2014 20:13 - Reacties (5)
Categorie: Controversieel, Views: 1.513

A conversation between Hermann Goering and Gustave Gilbert published in Gilbert's Nuremberg Diary:


We got around to the subject of war again and I said that, contrary to his attitude, I did not think that the common people are very thankful for leaders who bring them war and destruction.

"Why, of course, the people don't want war," Goering shrugged. "Why would some poor slob on a farm want to risk his life in a war when the best that he can get out of it is to come back to his farm in one piece. Naturally, the common people don't want war; neither in Russia nor in England nor in America, nor for that matter in Germany. That is understood. But, after all, it is the leaders of the country who determine the policy and it is always a simple matter to drag the people along, whether it is a democracy or a fascist dictatorship or a Parliament or a Communist dictatorship."


"There is one difference," I pointed out. "In a democracy the people have some say in the matter through their elected representatives, and in the United States only Congress can declare wars."

"Oh, that is all well and good, but, voice or no voice, the people can always be brought to the bidding of the leaders. That is easy. All you have to do is tell them they are being attacked and denounce the pacifists for lack of patriotism and exposing the country to danger. It works the same way in any country."