Cyborg verhaal.

Door Kain_niaK op donderdag 19 april 2012 18:46 - Reacties (6)
Categorie: Proza, Views: 3.541

Het was een zonnige zaterdagmorgen, zoals altijd in Hoog Amsterdam.
Angelia Fyock was al vroeg bij bewustzijn. Vandaag was een speciale dag voor haar.
Eindelijk waren de 6 maanden voorbij en zou ze voor het eerst terug met haar grootvader kunnen praten!
Al 6 maanden speelden de beelden van het afscheid door haar hoofd.
Ze was een van de weinige familie leden die fysiek aanwezig was, maar dat maakte tegenwoordig geen enkel verschil meer.
Haar grootvader was al een aantal jaar niet meer in staat om met mensen te communiceren, alleen nog met zijn eigen NPE. Wat opmerkelijk was want bijna alle mensen die een SNLI pas op latere leeftijd geïmplanteerd kregen waren niet in staat om het bewust te gebruiken. Laat staat om het te manipuleren. Dat iemand van de alpha generatie in staat was om zijn eigen NPE zelf te programmeren geloofde bijna niemand . Maar haar grootvader was natuurlijk niet zomaar een gebruiker. Hij behoorde tot de groep wetenschappers die voor het eerst aantoonde dat hersencellen onder andere informatie opslaan door middel van de positie die ze hebben ten opzichte van andere cellen. En dat informatie opslag in hersenen zo extreem redundant is geregeld dat als je die functie overneemt met cyborgtechnologie er mogelijkheden ontstaat waar zelfs Asimov niet over durfde dromen.

Angelia duwde een buffer met haar eigen CCP2xX handtekening door haar Neural Pattern Enhancer , creëerde een overflow en werd wakker. Ze kon ook gewoon de alarm functie gebruiken of de NPE gewoon op standby houden maar ze hield van de extra controle. Na het bewuste cyberPaul accident dat voor het eerst in 80 jaar bijna terug tot een oorlog leidde waren er veel gebruikers die eigen CCP handtekeningen ontwikkelden en minstens elke 4 synchrogolven een authenticatie check deden op alle primaire lichaamsfunctie commando's. Of die nu van de NPE kwamen of niet. Wanneer ze door de Subconscious Neural to Light Interface nanokubbusen kwamen werden ze dan altijd gecontroleerd op CCP handtekeningen.
Zelf had Angelia gemerkt dat een asynchrone check om de 42 synchrogolven op alleen de bovengolf haar veel betere NPE prestaties gaf. Ze was een echte Breaker.

Angelia rekte zich eens goed uit en gaf zich zelf een kleine dosis adrenaline. Ze wou zich echt klaarwakker voelen. Vannacht had ze niet te veel cycles aan REM slaap toegewezen en daar kwam nog bovenop dat er een probleem was met de time-sharing van haar NPE.
Meestal at ze 's morgens niet maar vandaag had ze wel zin in een ontbijt. Ze gleed naar beneden en was niet verrast toen haar ontbijt al geprint was. Een van de voordelen van onderbewuste patroon verbetering was dat je zaken al regelde voor je het zelf bewust wist.
Bij Angelia was dat uiteraard niet evident omdat ze tot de gamma generatie behoorde die nauwelijks nog denkpatronen hadden die onderbewust waren. Maar voor banale zaken zoals eten maakte Angelia meestal een uitzondering.
Na een goed ontbijt ging Angelia op weg naar het uitvaartcentrum waar het fysieke lichaam van haar grootvader zich bevond. Haar gedachten waren opnieuw bij het afscheid van 6 maanden geleden.

De deur zwaaide open en de hoofdprogrammeur van het uitvaartcentrum kwam met een vlotte pas naar binnen gewandeld.

“Angelia Fyock?, zei hij terwijl hij Angelia vriendelijk aankeek”

Ja, dat ben ik.

“Aangenaam, mijn naam is Brian Fourchan maar dat wist u waarschijnlijk al”

Ja, de familie heeft veel moeite gedaan om u als programmeur te krijgen voor dit second life project.

“Ah, kijk eens aan, dat wist ik niet eens. Dus de familie Fyock is eigenlijk onrechtreeks verantwoordelijk voor mijn job bij Half-Life Memorials?”

Min of meer, ik denk dat Prisma SmithX u gerekruteerd heefd en die heeft lang een relatie gehad met de kleindochter van Fyock. Bent u tevreden met u werk hier?

“Ja, het is een uitdaging en de technologie waar ik mee kan werken behoort tot de beste van de 7 werelden maar dat zit blijkbaar wel in de familie”

Dat kun je wel zeggen, ja.

“Is het waar dat hij in staat was om nog twee jaar lang zijn SIGKILL codes actief tegen te houden?”

Iets in die aard. Ik weet er zelf ook het fijne niet van want hij was niet in staat om nog met ons de communiceren na zijn laatste aanval. Ik hoop natuurlijk het één en ander te weten te komen als zijn geheugen straks beschikbaar is. Duurt het echt altijd 6 maanden voor het decoderen van een volledig geheugen of is dat gewoon reglementering?

“Dat is historisch zo gegroeid, maar inderdaad ja, reglementering. Kwestie van iedereen gelijk voor de wet”

Hoe bedoelt u?

“Ach, kijk ... soms krijgen we één of andere digioot binnen die minder als een half procent aan opslag heeft gebruikt voor geheugen archivering. En als je dan een halve dag bezig bent met coderen blijken het allemaal seksuele ervaringen te zijn en plaatjes van katten. En daar is ook weer regelgeving voor. Meestal vullen we zijn repersonificatie programma dan met standaard template data die we correleren met de online geschiedenis van de digio, euh persoon in kwestie. Dat duurt ook geen 6 maanden maar dat komt wel beter over naar de familie. Daarbij is de termijn om bezwaar te maken tegen geheugen openbaring ook 6 maanden.”

Dat is inderdaad wel logisch. U zult nog een hele kluif aan mijn grootvader hebben. Hij komt nog uit de tijd dat men dacht dat men vond dat alle data bewaart moest worden, zelfs plaatjes van katten.


Tot daar. Ik schrijf er nog verder aan als ik goesting heb. (mooi woord toch dat goesting)
Edit: Ik heb nog geen goede titel en het verhaal heeft nog heel weinig structuur. Alle input is welkom.

Volgende: Muziek is vrijheid. 04-'12 Muziek is vrijheid.
Volgende: De bedavonturen van Knuisje 04-'12 De bedavonturen van Knuisje

Reacties


Door Tweakers user CodeCaster, donderdag 19 april 2012 19:10

en het verhaal heeft nog heel weinig structuur. Alle input is welkom.
"Schrijven is schrappen". Ik heb er ook wel eens last van, vooral na een biertje, dat er één lange stroom woorden uit m'n toetsenbord vloeit. Het helpt heel erg om die tekst een nachtje te laten rusten, en de volgende dag driekwart weg te gooien, om daarna te proberen nog iets moois van het restant te maken.

[Reactie gewijzigd op donderdag 19 april 2012 19:10]


Door Tweakers user Kain_niaK, donderdag 19 april 2012 19:12

Goed punt. Ik heb er nog niks aan uitgewerkt. Gewoon een lange stroom woorden.
Maar vind het wel een leuk thema.

Door Hedwig, donderdag 19 april 2012 21:16

Dat is een mooi verhaal!
Simpel in bewoording,
Maar bedenk dat meer niet altijd beter is!

In ieder geval mooi geschreven
Virtuele herinneringen, mooi thema

Door Tweakers user Harrstein, vrijdag 20 april 2012 00:30

the interwebs is stron in this one

>Brian Fourchan
>plaatjes van katten
>Half-Life Memorials

i lolled


heeft potentie, maar mag een flinke beurt hebben

Door Tweakers user we_are_borg, zondag 22 april 2012 13:06

Het is leuk alleen een beetje chaotisch geschreven het lijkt net of je midden in het verhaal bent begonnen. Je gooit ook met afkortingen waar wij nog geen weet van hebben dit zou je dus moeten verklaren in het eerste gedeelte.

Als je meer wilt weten ik lees momenteel dit boek Writing Fiction for Dummies - Randy Ingermanson hier staat precies in waar je op moet letten en valkuilen voorkomen.

Door Tweakers user i-chat, maandag 23 april 2012 07:45

Harrstein schreef op vrijdag 20 april 2012 @ 00:30:
the interwebs is stron in this one

>Brian Fourchan
>plaatjes van katten
>Half-Life Memorials

i lolled


heeft potentie, maar mag een flinke beurt hebben
je miste in ieder geval ook nog
second life (vaag spel dat een tijdje hip was op het internet)

maar het verhaal klinkt aardig, in ieder geval alvast een van je betere blogposts, en ik heb ook slechtere verhaaltjes gelezen. dus geeft het vooral nog een poging.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Via deze link kun je inloggen als je al geregistreerd bent. Indien je nog geen account hebt kun je er hier één aanmaken.